‘Ik kan niet meer, ik ben zó moe!’ Deze opmerking staat in de top 10 van vrouwen in de peri-menopauze en menopauze in mijn praktijk. Ze zoeken medische hulp, maar niemand lijkt dé oplossing te hebben. Dus gaan deze vrouwen door…tot ze echt niet meer kunnen.

Ik bied je nog een ander perspectief, wat één van de puzzelstukken kan zijn van jouw vermoeidheid. Wat als die vermoeidheid je iets te vertellen heeft? Wat als jouw lage energie niks minder is dan een signaal van jouw lichaam?
Stop, tot hier en niet verder!

Er is een scala aan klachten in de peri-menopauze. Vermoeidheid kan ontstaan door veranderende hormonen, opvliegers die je leegtrekken overdag en ’s nachts je slaap verstoren. De angst- en paniekklachten die ontstaan omdat je maar niet opknapt.

Als ik de vrouwen zie met wie ik werk, dan zie ik ook iets anders. Ik zie een brein en zenuwstelsel dat al jarenlang eenzelfde ritme laat zien: AANPASSEN.

Aanpassen heeft onbedoeld de betekenis gekregen van veiligheid.

Ik zie vrouwen die dit volautomatisch al jarenlang draaien: FAWNING.

Ergens ben je gaan geloven dat aanpassen het makkelijkst was. Vaak al als jong kindje, je zenuwstelsel is er op ‘bedraad’ geraakt, volautomatisch.

Fawning is een toevoeging op de breinreflexen van vluchten, vechten en bevriezen. Bij Fawning blijf je bewegen, niet vanuit je binnenwereld maar aanpassend aan de buitenwereld en wat je verwacht dat anderen van jou willen. Je bent je hele leven aan het pleasen.

Dat is niet jouw fout! Het is een onbewust patroon dat je al jaren draait. Niet om uit te pluizen ‘hoe dat allemaal is gekomen’ maar je nu bewust te maken van dit energielek.

Als in de peri-menopauze de hormonen gaan veranderen, je lichaam verandert, je brein daar een super belangrijke rol in speelt, dan is het geen hogere wiskunde dat je dat onbewuste patroon niet meer vol kan houden. De energie is bijna op, je trekt het niet meer.

De mensen om je heen vinden je vaak aardig, zorgzaam en loyaal. In jouw binnenwereld voel je je vaak gespannen, leeg, overprikkeld en ook gefrustreerd dat jij altijd maar voor anderen aan het rennen bent.

In alle eenvoud, dit zijn voorbeelden van signalen waaraan je Fawning kan herkennen:

• moeilijk nee kunnen zeggen.
• over-verantwoordelijkheid voelen voor emoties van anderen
• conflictangst ofwel een hekel hebben aan ‘gedoe’
• snel schuldgevoel
• jezelf wegcijferen voor anderen, ook als je geen energie hebt.
• overmatig begrip tonen, ook als anderen over je grenzen gaan.
• pas achteraf merken dat je “ja” zei terwijl je “nee” voelde.

Lieve jij, jij bent niet zwak! Dit patroon heb je jarenlang geleefd, het werkt nu niet meer. Jouw eerste stap om te veranderen begint precies bij deze bewustwording! Je kotst ervan, dat pleasen én je wilt het niet meer.

Iets wat je jarenlang hebt geleerd, verander je niet in 1 tel. De wetenschap onderzoekt dit al jarenlang, verandering heeft tijd nodig. En wat mij betreft een flinke dosis zelfliefde.

Gezonde vriendelijkheid is altijd jouw keuze. Met grenzen en wederkerigheid van de ander. Fawning is vanuit stress, gaan pleasen en jezelf vergeten en verliezen. Energie missen en voor jezelf kiezen is stoppen met pleasen!

Het leven is te kort voor fawning. Jouw leven is op een kantelpunt in de peri-menopauze, een uitgelezen kans om voor de rest van jouw leven onvoorwaardelijk voor jezelf te kiezen. Het kan, de overgang zoals ’t vroeger heette, is letterlijk de overgang naar de 2e helft van jouw leven. Ik denk met liefde met je mee, als je dit wil veranderen! Mail me als je hierover vragen hebt.

Wens je een wondervol mooie dag toe, warme groet,

Monique🤍🌟