‘Jemig, wat reageer jij overprikkeld! Ik vond je vroeger leuker’.

Je zal het maar tegen je aangesmeten krijgen, precies op een moment dat jij je kwetsbaar voelt. De ander die het eruit gooit en het kwijt is, terwijl jij er nog uren mee doorloopt. Dat raakt je harder dan je zou willen.

Denkend dat het aan jou ligt terwijl je geen idee hebt wat er met je aan de hand is. Je weet écht wel dat je in de leeftijd zit dat je hormonen veranderen. Net als je lichaam trouwens en niet te vergeten de woorden waar je niet opkomt, de dingen die je vergeet.

Schaamte ‘dat anderen het ook zien’ en je erop veroordelen. Alsof ze aan je stoelpoten zagen van wat jij zo zorgvuldig hebt opgebouwd. In al die overprikkeling wil jij maar 1 ding: ‘Dit moet weg!’

Dus ‘de wereld’ op socials biedt een spray aan. Een e-book met een lijstje. Vijf dingen die je moet weten over de overgang. Vriendinnen die hormonen gebruiken en tegen je zeggen wat jij moet gebruiken.

Je bent niet gek, maar het verwart je wel. Diep van binnen ben je huiverig voor de hype. Jouw onderbuik voelt dat het net niét klopt.

Jouw onderbuik? Die heeft gelijk, altijd!

Want wat die quick fix zegt, is net die collega met commentaar. Neem dit, lees dat en je problemen zijn voorbij. Jij bent veel te slim en jouw onderbuik ook. Je weet dat ’t niet klopt. Dat jij jezelf niet meer herkent, is geen fout, geen falen, niets van dat alles. Het is een signaal van jouw lichaam. Ik ben zelf door deze overgang heengegaan. Ik voel je omdat ik weet hoe het is dat je lichaam zich anders gedraagt dan jij gewend was. Om te denken dat je leven voorbij is en dat je oud bent, er niet meer toe doet. Ik weet ook, nu ik aan de overkant ben, dat dit totale onzin is!

Wat ik daarin geleerd heb? Dat je brein een sleutelrol speelt en je in de weg lijkt te zitten, maar dat niet écht zit. Je lichaam dat totaal anders reageert, maar dat niet kapot is en je de weg wijst waar je hulp nodig hebt. Een spray, een pil, een pleister kunnen steunen, maar doen niks met wat in de onderstroom aanwezig is. Dat oud zeer dat nu genadeloos omhoog komt. Dat dempen is geen oplossing, het aankijken wel. Ik ben er radicaal en duidelijk in: je problemen niet aankijken is het verlengen van je klachten.

Ik zeg vooral niet dat je NIKS moet doen. Je takelt namelijk niet af, maar je bevindt je in een overgang. ‘Het is een transformatieperiode,’ zei één van de vrouwen met wie ik sprak. Die spoel of slik je niet weg, het is een pad dat je mag lopen.

De vraag is dus niet welke pil je slikt, welke pleister je plakt of welke spray je gebruikt. De vraag en uitnodiging is: Wat doe jij met de signalen die te luid worden om te negeren?

Wil je weten waar jouw systeem werkelijk op vastloopt, dan begint dat met een gesprek. De rest volgt daaruit. Mail me als je daar meer over wilt weten.

Wens je een mooie week toe, warme groet,

Monique