Author name: Monique Bakhuijzen

Op maandag al mail? Dat klopt helemaal. Vandaag maandag 12 mei geef ik om 10 uur mijn Masterclass Heel jezelf, heel je bedrijf. Ik vind het fijn om je nog de ruimte te geven om deel te nemen, daarom krijg je vandaag al mijn mail. Dit is de link waarmee je in kan schrijven. Voel je welkom! Natuurlijk deel ik mijn kennis […]

Je zit eindelijk op de bank. Onderuit gezakt, bijkomen van een dag vol dingen die moeten. Je kan eindelijk gaan zitten, nog even niks voordat je naar boven gaat om, hoop je, te slapen. Ineens gaat de deurbel. Je schrikt je kapot en kijkt wie er staat. Veel te laat om nog open te doen. Je

Je zal het als je me al langer volgt herkennen. De energie van deze mails is veranderd. Nog dieper. Eerlijker en naar de kern van wie en wat ik ben. Jarenlang heb ik vooral geschreven vanuit de energie als holistisch GZ-psycholoog. Er is zoveel meer dan dat. Meer mogelijkheden voor heling. Dus ja, de energie

Ik nam bijna nooit vrij. Werkte alle dagen. Tijd die voor mij en mijn dierbaren moest zijn, vervloeide naadloos in toch nog even werken. Ik hou intens van mijn werk, het voelde fijn om daarmee bezig te zijn. En toch! Grenzen vervaagden langzaam, de focus miste en mijn brein bleef aanstaan. Ik vond dat heel

We lopen in stilte naar de plek waar we vandaag gaan werken. Midden in de natuur. De zon schijnt al volop op deze lente dag, een onverwacht cadeau. De vrouwen die bij elkaar zijn, voelen krachtig en oprecht ook al kennen ze elkaar nog niet. We starten de dag met een cacao ceremonie, totaal onbekend

Soms zit je voor je uit te staren. Je hebt een plan, je focus is er en de dag ligt voor je. Je weet wat je te doen hebt. Je begint alleen niet… Je weet wát je moet doen, je gedachten gaan draaien in je brein en voor je het weet ben je een half

Wat als je alles wegschrapt? Alles wat niet bij je past, niet bij je hoort? Spullen die je iedere keer in kasten propt, waar alles opstapelt en je allang niet meer weet wat erin zit? Er is een mechanisme in ons brein, dat loslaten moeilijk maakt. Loslaten zelf is dat in essentie niet. Een blad

De zon op je huid, de lentegeur die langzaam via het raam je huis in kruipt. Het heeft even geduurd, maar eindelijk is de lente officieel en ook voelbaar begonnen. Je zou denken dat mensen er vrolijk van worden. Ik zie bij veel mensen het tegenovergestelde gebeuren.  Met mijn jarenlange behandelervaring zie ik dat dat psychische

Als je me al langer volgt, weet je dat lezen voor mij net zo belangrijk is als ademhalen. Boeken maken mijn wereld zoveel groter. Ze brengen kennis, verdieping van wat ik al weet en transformatie. En soms lees ik iets dat resoneert op een dieper niveau—iets wat niet alleen kennis is, maar een sleutel. De

Je hebt het vast weleens gezien, de start van de bouw van een huis. Graafmachines die een kuil graven, houten schotten die worden getimmerd op de grond, beton ijzer dat erin wordt gevlochten.  Je staat er eigenlijk niet bij stil, tenzij je zelf een nieuw huis laat bouwen. Dan zit je met je neus boven