Author name: Monique Bakhuijzen

Ik nam bijna nooit vrij. Werkte alle dagen. Tijd die voor mij en mijn dierbaren moest zijn, vervloeide naadloos in toch nog even werken. Ik hou intens van mijn werk, het voelde fijn om daarmee bezig te zijn. En toch! Grenzen vervaagden langzaam, de focus miste en mijn brein bleef aanstaan. Ik vond dat heel […]

We lopen in stilte naar de plek waar we vandaag gaan werken. Midden in de natuur. De zon schijnt al volop op deze lente dag, een onverwacht cadeau. De vrouwen die bij elkaar zijn, voelen krachtig en oprecht ook al kennen ze elkaar nog niet. We starten de dag met een cacao ceremonie, totaal onbekend

Soms zit je voor je uit te staren. Je hebt een plan, je focus is er en de dag ligt voor je. Je weet wat je te doen hebt. Je begint alleen niet… Je weet wát je moet doen, je gedachten gaan draaien in je brein en voor je het weet ben je een half

Wat als je alles wegschrapt? Alles wat niet bij je past, niet bij je hoort? Spullen die je iedere keer in kasten propt, waar alles opstapelt en je allang niet meer weet wat erin zit? Er is een mechanisme in ons brein, dat loslaten moeilijk maakt. Loslaten zelf is dat in essentie niet. Een blad

De zon op je huid, de lentegeur die langzaam via het raam je huis in kruipt. Het heeft even geduurd, maar eindelijk is de lente officieel en ook voelbaar begonnen. Je zou denken dat mensen er vrolijk van worden. Ik zie bij veel mensen het tegenovergestelde gebeuren.  Met mijn jarenlange behandelervaring zie ik dat dat psychische

Als je me al langer volgt, weet je dat lezen voor mij net zo belangrijk is als ademhalen. Boeken maken mijn wereld zoveel groter. Ze brengen kennis, verdieping van wat ik al weet en transformatie. En soms lees ik iets dat resoneert op een dieper niveau—iets wat niet alleen kennis is, maar een sleutel. De

Je hebt het vast weleens gezien, de start van de bouw van een huis. Graafmachines die een kuil graven, houten schotten die worden getimmerd op de grond, beton ijzer dat erin wordt gevlochten.  Je staat er eigenlijk niet bij stil, tenzij je zelf een nieuw huis laat bouwen. Dan zit je met je neus boven

💚 Ben jij ooit bij een bedrijfsarts op op gesprek geweest? 💚 Hoe voelde jij je toen?💚 Wat heeft dat gesprek met jou gedaan? Ik moest, lang geleden bij het GAK (nu UWV) bij een arts op controle komen. Na een motorongeluk met whiplash tot gevolg, was ik uitgevallen op mijn toenmalige werk. Toen ik de kamer

➡️ Kan jij niet wachten op meer vrijheid?➡️ Wil jij meer ruimte om jezelf te mogen zijn?➡️ Wil jij je nooit meer aanpassen aan anderen? Echt… neem je ruimte even om deze vragen op je in te laten werken… Tien tegen één dat je brein al een aantal gedachten geproduceerd heeft, die beginnen met ‘Ja maar’.

Heb je even? Dat was mijn eerste gedachte, na een vraag via social media of ik ‘even’ wilde delen hoe ik werk. Want hier komen, op dit punt… Dat was geen kwestie van weken of maanden. Dit was en is een proces van jaren! Mijn tweede gedachte? Schuldgevoel. Omdat ik niet altijd ‘ja’ kan zeggen. Omdat