Blog

Volgens veel mensen om me heen had ik veel succes en geluk op mijn 43e. Een mooi huis, ik studeerde volle bak en had mijn eigen praktijk. Ik voelde dat alleen totaal niet. Wat collega’s zeiden of mensen die dichtbij stonden, maakte me alleen maar onzeker. Ik was aan het overleven in die tijd. Het […]

Lang, heel lang, was ik loyaal aan zo ongeveer iedereen en alles. Volautomatisch ook nog eens, ingeëtst in mijn opvoeding, mijn vrouw zijn en ‘hoe het heurt’ in de maatschappij. Wat ik te vaak zie is dat vrouwen vergeten om zichzelf vragen te stellen. Goede vragen ook nog eens, zodat je werkelijk de diepte ingaat. Als

Wat versta jij onder wilskracht? Dat is een oprechte vraag aan je. Het antwoord is namelijk goud waard. Woorden zijn subjectief. Iedereen verstaat iets anders onder het woord wilskracht. Wat er werkelijk gebeurt? Ons brein gaat razendsnel mee aan de slag. Het pakt uit jouw verleden de betekenissen die het woord wilskracht kreeg. Als klein

‘Ja, dan trek ik me maar terug’ zegt ze, schijnbaar achteloos. In één seconde voel ik waar dit vandaan komt en stel ik haar de vraag: ‘Kan je me helpen begrijpen wat je daarmee bedoelt?’ Ze vertelde dat ze intern op een managementfunctie had gesolliciteerd. Haar jarenlange ervaring binnen het bedrijf was een pré, ze vond

‘Ik ben zó moe’, zegt ze. ‘En ik weet niet eens meer waarvan’. Haar gezicht vertrekt zich in een halve grimas, alsof ze zich schuldig voelt dat ze de woorden uitspreekt. Ik voel haar en herken het direct. Dat komt niet uit de boeken kan ik je vertellen, maar omdat ik die intense vermoeidheid maar

Ik wil iets aan je vragen. Wanneer je merkt dat het voor jou niet meer werkt zoals vroeger. Dat je sneller moe bent, je hoofd niet meer stil wil staan en je energie onvoorspelbaar wordt. Wat denk je dan als eerste? Deze hoor ik met grote regelmaat langskomen: ‘Ik herken mezelf niet meer’, ‘Er is iets mis

Je zit in een vergadering en weet dat er belangrijke beslissingen genomen moeten worden. Je hebt je als altijd voorbereid en weet welk punt je wilt maken. De heldere gedachte die je net had toen je binnenkwam? Geen idee, verdwenen??!!! Later thuis, draait het door je hoofd. ‘Wat gebeurt er met me? Ik was altijd

‘Ik kan niet meer, ik ben zó moe!’ Deze opmerking staat in de top 10 van vrouwen in de peri-menopauze en menopauze in mijn praktijk. Ze zoeken medische hulp, maar niemand lijkt dé oplossing te hebben. Dus gaan deze vrouwen door…tot ze echt niet meer kunnen. Ik bied je nog een ander perspectief, wat één

Dat gevoel dat je net als een kat, je klauwen uit wilt steken en uithalen. Je doet het niet, maar soms? Soms is de handrem eraf, haal je wel uit met woorden en steevast volgt daarna dat irritante schuldgevoel. Nou is dat gevoel niet nieuw voor de meeste vrouwen in de (peri)menopauze. Ze herkennen het feilloos

Ik liep de trap op om boven iets te gaan pakken. Boven aan gekomen, het kan niet langer dan 20 seconden geduurd hebben… wist ik niet meer wat ik boven ging doen. Gek werd ik ervan! Achteraf gezien, is het glashelder. Het overkwam mij begin 40 vaak. Ik liep dan naar beneden, in een poging